Nadat ik het onderstaande citaat heb gelezen, sta ik stil bij de noodzaak van je grenzen stellen. Laat je niet gek maken door de hectiek. Je hoeft niet alles. Wat je ondergaat, dat bepaal je zelf.
Er zijn te veel sprekers, te veel schrijvers, te veel bellers, sms'ers, chatters, twitteraars, allemaal kleine dictators, en allemaal willen ze laten weten - wat eigenlijk? Dat ze bestaan, om te beginnen. 'Hallo, met mij even.' En dan komt het. Te veel mensen laten ongevraagd weten wat ze denken en wat ze doen, wat ze willen en zullen, wat ze wouden en wat ze zouden, iedereen ontvouwt zijn plannen, iedereen toont zijn kunnen, zijn goede wil, zijn kwade wil, iedereen wil het laten zien, iedereen gooit het eruit, legt het op tafel, kwakt het in je gezicht. Maar waar zijn de lezers, de kijkers, de luisteraars? Wie moet dat allemaal aanhoren, aanschouwen, ondergaan?
P. F. Thomèse, schrijver, vindt dat er sprake is van een communicatiecrisis (NRC Handelsblad, 24 oktober 2009)
Hallo Vesna,
BeantwoordenVerwijderenWat een leuk stukje! Ik verlang ook wel eens terug naar de tijd dat ik opgroeide en iedereen nog niet zo schrikwekkend assertief was!
Groet, Marlies
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenBegin eens met je eigen mobiel. Is het nodig dat iedereen jouw nummer kent? Moet je 'm altijd bij je hebben?
BeantwoordenVerwijderenIk hoef niet alles van iemand te weten. Sommigen willen het naadje van de kous weten. Vertel niet teveel en wil niet teveel van anderen weten.
Wat mij nog stoort tijdens communiceren.
Soms vertelt iemand iets en kun je het helemaal niet volgen.Daar kan ik niet tegen, ik vlieg dan tegen de muur op. Kijk op http://app.denhaag.nl/smartsite.html?id=55905
het geeft heel wat rust als iedereen duidelijk en in gewone taal iets kenbaar wil maken. Wat denken ze wel niet om mij het gevoel te geven minderwaardig te zijn omdat ik iets niet kan volgen en dus niet begrijp.
Hoi Vesna,
BeantwoordenVerwijderen"Alles wat je ondergaat dat ben je zelf"
Goed stukje , ik wil hier ook op reageren.
Hoe om te gaan met de snelle informatievoorziening? Altijd maar denken Heb ik iets gemist? Nog nieuwe nieuwsfeiten?
Heb ik alle gadgets wel? Loop ik niet achter met mode,ben ik een alleskunner, gebruik ik mijn kerncompetenties wel? Is dit mijn ding wel?
En dan.... de volledige ontspanning van een jogrondje in het bos, het liefst geen mens tegenkomen dan. Nee ik wil niet praten me u meneer of mevrouw,ik heb even genoeg van u als mensen-met hoge verwachtingen en eisen --laat mij met rust -joggend of wandelend in het bos -langs het strand of waar dan ook in de natuur. Dat is echt, dat is een van de dingen die ik volledig onderga.Daar komen wij vandaan, dat is basic. Dan voel ik de aarde onder mijn voeten, dat is leven. Dat geeft mij innerlijke rust.
Groet, Aukje